Sport wałbrzyski świętuje swoje 80-lecie. I ma co świętować. Największym sukcesem sportu wałbrzyskiego w tym okresie jest fakt, że dożył on tego swojego, skądinąd, sędziwego wieku. W historii ludzkości im człowiek starszy, tym bardziej ogranicza swoją aktywność i żywotność. W historii wydarzeń czy podmiotów im są starsze tym lepiej o sobie świadczą, że dotrwały do kolejnych jubileuszy.  Sport wałbrzyski trzeciej dekady XXI wieku jest podobny do dekad z połowy minionego wieku. Kiedy się na nowo tworzył, kiedy sięgał po pierwsze i potem następne sukcesy. Kiedy był bardzo różnorodny.  Przed 80. laty tworzył się na nowo po polityczno-historycznych zmianach. W XXI wieku także tworzył swoją nową rzeczywistośc po zasadniczych głębokich zmianach społeczno – gospodarczych, które Wałbrzych dotknęły w sposób niezwykle głęboki i bolesny. Ale nasze miasto je pokonało i wychodzi na prostą. Rzecz jasna, nie osiągają Wałbrzyszanie wyników jakich byliśmy świadkami w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. To się już nie powtórzy: najwyższe krajowe ligi w trzech grach zespołowych, medale Mistrzostw Polski seniorów w lekkiej atletyce, zapasach, kolarstwie, biathlonie, tenisie, ciężarach. To nie wróci, ale tego nikt w kraju już nie ma, by w jednym czy dwóch klubach jednego miasta zgromadzic tyle dobrych sportowców i ich wyników. Wielosekcyjne kluby upadły. Teraz każda dyscyplina tworzy swoją nową rzeczywistośc. Wałbrzych idzie tą drogą. Przynajmniej stara się zachowac pamięc o sukcesach i sięgać po nie, ale w kategoriach młodzieżowych. Gdzie wcale nie jest łatwiej, chociaż zapewne mniej prestiżowo. W roku jubileuszu musimy z tym żyć…